Fit zijn het begin van de reis.

Ik denk erover een blog te schrijven over fit zijn. Het belangrijkste dat me tegenhoudt, is het idee dat je dan zo’n fitman bent die iedereen even komt uitleggen hoe het moet. Dat ben ik niet. Sterker nog: ik zie mezelf niet eens als sporter.

Na mijn jeugd, waarin ik voetbalde, deed ik vanaf mijn zestiende eigenlijk niets meer aan sport. Kijken lukte nog wel, maar daar bleef het bij.

Mijn eerste keerpunt weet ik nog goed. Ik was een paar dagen met vrienden op een zakenreis naar Taiwan en Hongkong. Het was de tijd vóór de smartphone. Bij zulke gelegenheden maakte je foto’s met een fototoestel. Toen ik de foto’s terugzag en mijn dikke kop erop, dacht ik: dit gaat niet goed.

We besloten een marathon te gaan lopen. En zo liep ik een halfjaar later de marathon van New York. Niet omdat ik getalenteerd was. Mijn tijd was niets om over naar huis te schrijven, iets van vier uur en drie kwartier, geloof ik maar ik haalde de finish. Daarna probeerde ik nog een paar keer onder de vier uur te komen, maar uiteindelijk leverde dat vooral een knie op die na een half uur hardlopen begon te steken. Einde sportavontuur. Terug naar nul.

Een jaar of vijf later kreeg ik een hernia. In perspectief gezien was dat een keerpunt. Na een half jaar indringende pijn volgde een operatie. Zoveel pijn: dat nooit weer. Omdat de kans op herhaling groot was, werd het fitness. Crosstrainer, wat oefeningen links en rechts. Zonder begeleiding, maar wel een paar keer per week. Het stelde niet veel voor, maar onder het motto iets doen is beter dan niets doen was het prima.

Langzaamaan begon ik me te verdiepen in wat goed voor me zou kunnen zijn. Een beetje inlezen via Google niet heel ingewikkeld. Coretraining, dát moest het zijn. Op een zeker moment besloot mijn beste vriend om met begeleiding coretraining te gaan doen. Dat was voor mij hét moment om aan te haken. We begonnen samen, ik denk zo’n vijftien jaar geleden.

Vanaf dat punt is er ontzettend veel gebeurd. In de komende blogs neem ik je mee op mijn fitreis. Misschien heb je er iets aan.